Wie kent het niet: je ruikt een luchtje waarvan je je afvraagt of het een uienlucht is of zweet. Persoonlijk houd ik van ui, dus ik kan een uienlucht wel waarderen. Als het echter onomstotelijk een overjarige zweetlucht blijkt te zijn van een persoon, dan ga ik vierkant over mijn nek. Ik moet dus altijd even voor detective spelen om erachter te komen of ik van de geur kan gaan genieten of dat ik gillend weg moet hollen.

Afgelopen week overkwam het laatste me. Een collega die van vakantie terug was, had overduidelijk ook vakantie genomen van het douchen. Ik vermoed dat hij 6 weken lang één met de natuur is geweest en op deze manier zonder enige moeite de muggen uit zijn tent, zo niet van de hele camping, heeft weten te verdrijven.

Nietsvermoedend stapte ik mijn kantoor uit. Op de gang liep ik tegen een muur van stank op. Een persoon die normaliter niet op het kantoor naast mij vertoeft, was daar op een vrije werkplek aangeschoven. Deze persoon verspreidde een dusdanige geur dat er over een stuk gang van zeker 30 meter niet aan te ontkomen viel. 

Hoe krijg je het voor elkaar dat je niet alleen een geur verspreid over 1 vierkante meter maar over een hele gang je territorium afbakent. Een andere collega van mij, die naast hem zat, zat met een groen weggetrokken gezicht en haar hand voor haar neus geslagen. Ik had enorm met ‘r te doen.

Vervolgens kwam bij mij de vraag op: hoe maak je op een vriendelijke manier aan iemand duidelijk dat zijn lichaamsgeur niet te harden is. Dat is dus écht een heel lastig probleem.  Het is moeilijk om iemands persoonlijke hygiëne bespreekbaar te maken. Je wilt de ander niet voor het hoofd stoten en ook al formuleer je het nog zo vriendelijk, je krijgt het gevoel dat je iemand een psychische dreun gaat verkopen.  Aan de andere kant verleen je de persoon in kwestie wellicht een dienst, want ongetwijfeld zijn er meer mensen die niet bepaald vrolijk worden van de geur die verspreid wordt en die hem daarom misschien links laten liggen. Overigens vind ik het bijzonder dat  hij zélf niet (meer) ruikt dat hij toe is aan een opfrisbeurt, deodorantje en schone kleren.

Alsof het zo moet zijn las ik vanmorgen in de krant dat onderzoek heeft aangetoond dat mensen ziek kunnen worden van vieze luchten. Stank kan mensen dusdanig fysiek laten reageren, dat men ziek wordt. Andersom kan ook: mensen die door een ziekte bepaalde medicijnen moeten slikken, waardoor hun lichaamsgeur onwelriekend wordt. Over deze groep ‘geurigen’ heb ik het hier niet. Ik heb het puur over de mensen die het af laten weten qua persoonlijke verzorging. Hoe doe je dat, op een respectvolle manier iemand aanspreken op zijn lichaamsgeur? Tips zijn welkom. Hopelijk kunnen we hier op het werk dan weer vrij ademhalen in plaats van astmatisch naar lucht te moeten happen en daarmee voorkomen dat de meurder een murder op zijn geweten krijgt.

Zie ook   http://www.wuz.nl/artikel/29593.Meurder,+she+wrote.html en stem!

©Jolanda Hasselaar